You are here: Home »
Να σημειώσω εδώ, με τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ κι εγώ θύμα των κλισέ, ότι ο άτυχος βορειοαφρικανός σύντροφος ήταν καθαρός, ενδεδυμένος ιμάτια Έλληνος μεσοαστού προ κρίσεως και με ένα βλέμμα απορίας για την κατάσταση που βίωνε.
Σε χρόνο dt, εμφανίζεται μεσήλιξ φασίστας ακτιβιστής, ο οποίος τον πιάνει από το λαρύγγι, τον κολλάει στον τοίχο και ετοιμάζεται να του χώσει μπουκέτο.
Το γεγονός που σου περιγράφω έχει λάβει χώρα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και καταλαβαίνω ότι είμαι ο μόνος που μπορεί να κάνει κάτι, οπότε ασυναίσθητα επεμβαίνω και καταφέρνω να γλιτώσω τον άνθρωπο.
Μέχρι εδώ είμαι ο σούπερ ήρωας, ο μόνος που θα μπορούσε να σώσει τον μάλλον Βορειοαφρικανό (νόμιμο, όπως έμαθα αργότερα, μετανάστη.)
Και τότε έρχεται η πραγματικότητα να καταρρίψει την ηρωική όπως πίστευα μέχρι τότε πράξη μου.
Ξαφνικά καταλαβαίνω ότι είμαι περικυκλωμένος από μια ομάδα πέντε με έξι ομοιόμορφα ντυμένων,με γαλάζια πουκάμισα και σκούρα παντελόνια, φουσκωτών.
Ο επικεφαλής (έτσι τουλάχιστον ενεργούσε) μου έκανε ένα πέσιμο λέγοντας μου ότι είναι αστυνομικοί,να μαζευτώ κτλ.
Στο άκουσμα του αυτοπροσδιορισμού του, δεν κρατήθηκα και του είπα ότι αφού είναι αστυνομικός και είναι παρών σε αυτό το δρώμενο, είναι δικιά του δουλειά να σταματήσει το λιντσάρισμα.
Συμπλήρωσα δε ότι αισθάνομαι ντροπή να ζω σε μια χώρα που συμβαίνουν αυτά τα γεγονότα 100 μέτρα από τη Βουλή. Η απάντηση του ήταν ότι μπορώ να καλέσω ένα περιπολικό και να πάμε στο τμήμα για κατάθεση! Ξαφνικά βρέθηκα να είμαι ο κατηγορούμενος για το συμβάν από μια δράκα «φρουρών»" του νόμου και της τάξης.
Το δρώμενο έλαβε χώρα για λίγα ακόμα λεπτά με έμενα, τον συγκεκριμένο κύριο (ο οποίος είναι φτυστός με τον Παναγιώταρο) και τον οδηγό του βαν να λογομαχούμε, ενώ ο μετανάστης τους φώναζε από απόσταση ασφαλείας ότι κάποια μέρα θα το βρούνε μπροστά τους.
Τότε, κοιτάζοντας γύρω μου κατάλαβα ότι ο φασίστας που έσκασε από το πουθενά είχε εξαφανιστεί,όπως κάθε καλή κότα.
Το λήξαμε εκεί αλλά το μανιαούρι μου δεν με άφηνε να ηρεμήσω. Από γείτονες έμαθα ότι η ομάδα των φουσκωτών είναι αστυνομικοί με πολιτικά, οι οποίοι φρουρούν πολιτικά γραφεία που βρίσκονται εντός στοάς.
Τώρα που σου γράφω είναι νύχτα, γύρισα σπίτι αλλά δεν μπορώ να ηρεμήσω. Όπως είπα και πριν νιώθω ντροπή να ζω σε μια χώρα που συμβαίνουν τέτοια γεγονότα.στο κέντρο της πρωτεύουσάς της.
Ο λόγος που σου στέλνω αυτό το e-mail είναι γιατί μετά την εξαφάνιση του φασίστα από το set, σιγουρεύτηκα για αυτό που καιρό τώρα σκέφτομαι¨Οι φασίστες είναι οι μεγαλύτερες κότες,το μόνο που τους θρέφει είναι ο φόβος μας και η προστασία που τους παρέχουν οι θεσμοί που έπρεπε να τους κυνηγάνε.
Όλοι μαζί μπορούμε να τους αναγκάσουμε να κρυφτούν πάλι στις τρύπες τους. Ακόμα καλύτερα, να τους αναγκάσουμε να εγκαταλείψουν την χώρα. Έτσι,για να ξεβρομίσει ο τόπος.
Monkeyprince
Υ.Γ. Εννοείται ότι μπορείς να το διαδώσεις.
(Αγαπητέ φίλε, ναι είναι χέστηδες και πάντα ήταν χέστηδες. Αλλά σας έχω άσχημα νέα. Οι φασίστες είναι πάρα πολλοί και -βέβαια- δεν είναι μόνο οι χρυσαυγίτες. Τώρα βλέπουμε τα χιλιάδες πρόσωπά τους που ήταν κρυμμένα πίσω από τις πιστωτικές κάρτες, τα δάνεια και την «Ελλάδα της ευημερίας».
Είδα στην Πλάκα πέντε νεαρά κτήνη να επιτίθενται σε μαύρο, αφού πρώτα πήγαν να τον πατήσουν με το αυτοκίνητο – για πλάκα, δεν τους έκανε τίποτα. Ατυχώς για αυτούς, ο μαύρος αποδείχτηκε πλούσιος Γάλλος τουρίστας και όχι εξαθλιωμένος Αφρικανός μετανάστης.
Είδα στο Μοναστηράκι Έλληνες αστυνομικούς να ζητούν με άγριο ύφος έγγραφα από Αμερικανούς ναύτες πολεμικού πλοίου που είχε αράξει στον Πειραιά. Ναι, οι ναύτες ήταν μαύροι. Και οι «μάγκες» αστυνομικοί ήταν πολύ δουλοπρεπείς, όταν συνειδητοποίησαν πως οι μαύροι ήταν Αμερικανοί.
Θα σας πω τι θα γίνει στη συνέχεια. Κάποιοι φασίστες θα επιτεθούν σε τουρίστες που δεν έχουν τα «σωστά» χαρακτηριστικά -δηλαδή δεν είναι λευκοί-, ή σε τουρίστες που θα θεωρήσουν «εχθρούς της Ελλάδας», αυτό θα πάρει τεράστια δημοσιότητα, και η Ελλάδα θα χάσει εκατομμύρια τουρίστες γιατί κανείς δεν θέλει να κάνει διακοπές σε μια χώρα ρατσιστών και φασιστών που έχουν μάλιστα την βεβαιότητα πως είναι απόγονοι του Σωκράτη και του Αριστοτέλη.
Τα παπαγαλάκια του Mega και του ΣΚΑΪ θα ανακαλύψουν ξαφνικά πως καταστροφή για τον τουρισμό είναι οι φασίστες που φιλοξενούν στις εκπομπές τους και όχι το ΠΑΜΕ που έφραζε τα λιμάνια -όπως ούρλιαζαν αυτοί-, ενώ είναι ολοφάνερο πως το ΠΑΜΕ -εκτός από τα λιμάνια- θα έπρεπε να φράξει και το μουνί της μάνας τους, για να μην βγουν ποτέ έξω.
Αλλά να σας πω κάτι; Χαίρομαι. Είμαι ενθουσιασμένος που η Ελλάδα βλέπει επιτέλους το άθλιο και χυδαίο πρόσωπό της στον καθρέφτη. Γιατί, αν κάποιοι ανακάλυψαν το πρόβλημα πριν από δυο χρόνια με την χρεοκοπία της χώρας, κάποιοι άλλοι το έβλεπαν εδώ και πολλά χρόνια και υπέφεραν από όλους αυτούς τους φασίστες που -εκτός από Έλληνες- περνιούνται και για άνθρωποι.
Και τώρα που η Ελλάδα βλέπει το πραγματικό πρόσωπό της στον καθρέφτη, θα πρέπει να αποφασίσει αν της αρέσει.)
pitsirikos
Η τιμωρία, προϋποθέτει απαραίτητα την ... στοιχειοθέτηση της κατηγορίας! Την ... εξιχνίαση του εγκλήματος και συνεπώς την ανεύρεση του εγκληματία που το διέπραξε! Δεν είμαι νομικός ούτε και διεκδικώ δάφνες στη νομική επιστήμη! Αλλά διεθνώς, σε ολάκερη την ιστορία του ανθρωπίνου γένους, η τιμωρία έρχεται μετά τον ... εντοπισμό του εγκληματία!
Θα αναρωτιέστε, και δίκαια λοιπόν, γιατί ένας οικονομολόγος ασχολείται με ένα «νομικίστικο θέμα που μάλιστα είναι ξεκαθαρισμένο εδώ και αιώνες;
Πολύ απλά, διότι εδώ στην Ελλάδα, ισχύουν μεν όλα αυτά, αλλά μετά την Μεταπολίτευση ΔΕΝ αφορούν στους πολιτικούς που άσκησαν εξουσία! Τα κόμματα εξουσίας, είναι στο απυρόβλητο και για κάθε έγκλημα που διαπράττουν, τιμωρείται πάντοτε ο πολίτης πολύ απλά, διότι με την ψήφο του, έδωσε εντολή στους πολιτικούς να … εγκληματήσουν!
Υπουργοί, υφυπουργοί γενικοί γραμματείς και φαρισαίοι, έχουν θέσει εαυτόν και αλλήλους, ακόμη κι εκτός του δικονομικού συστήματος της χώρας και όχι μόνο αυτό αλλά κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ευρύ φάσμα ατιμωρησίας, που δεν συναντάται πουθενά αλλού, ει μη μόνον στα σύγχρονα δικτατορικά καθεστώτα και στους Βασιλιάδες του Μεσαίωνα!
Κι αυτό το γνωρίζει καλά η Τρόικα με πρώτο-πρώτο τον αξιοθρήνητο υπαλληλάκο της, Πολ Τόμσεν, που σε συνεργασία με τις τελευταίες Ελληνικές Κυβερνήσεις, ζητά εκτός όλων των άλλων ανάλγητων μέτρων και την απόλυση 150.000 Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων!
Ζητά δηλαδή, την παραδειγματική τιμωρία 150.000 οικογενειών, ως αντίμετρο για ένα έγκλημα που , άλλοι σχεδίασαν, άλλοι πραγματοποίησαν και ως συνήθως οι πραγματικοί ένοχοι, θα μείνουν ατιμώρητοι!
Ως οικονομολόγος, είμαι υποχρεωμένος, να παραδεχτώ ότι ένα μέρος των δημοσίων υπαλλήλων, δεν εργάζεται! Δεν καλύπτει απολύτως καμία ανάγκη, και παρόλα αυτά, πληρώνεται από το υστέρημα του φορολογούμενου πολίτη, άδικα και χωρίς λόγο! Ποιος φταίει άραγε γι αυτό; Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι, ή αυτοί που γνώριζαν καλά ότι δεν χρειάζονταν τέτοιες προσλήψεις και παρά ταύτα, υπέγραψαν τους διορισμούς των;;
Επιπρόσθετα, η αργομισθία, μπλοκάρει κάποιες πάγιες «θέσεις», με αποτέλεσμα, ορισμένοι τομείς να είναι υποστελεχωμένοι, και να υπολειτουργούν απλά και μόνο γιατί πρέπει να πληρώνονται οι αργόμισθοι!
Πρόκειται για ένα «καρκίνωμα» της οικονομίας, που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν οι διορισμοί στο δημόσιο γίνονταν με τηλεγραφήματα κατ ευθείαν από τη Χ.Τρικούπη, με μοναδικό κριτήριο, πόσες αφίσες του ΠΑΣΟΚ είχε κολλήσει ο καθένας! Όχι ότι η ΝΔ υστέρησε στον τομέα των διορισμών, αλλά το ΠΑΣΟΚ είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής!
Σήμερα, έρχεται η Τρόικα και πιέζει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, να απολύσουν από το Δημόσιο 150.000 υπαλλήλους, χωρίς όμως να εξετάζεται η ποιότητα των οργανικών θέσεων που καλύπτουν αυτοί. Χωρίς καν να εξετάζεται αν σε αυτό το νούμερο περιλαμβάνεται το σύνολο των αργόμισθων καθώς και των δημοσίων υπαλλήλων χωρίς αντικείμενο εργασίας!
Απλά θέλουν ένα νούμερο, έτσι ώστε, να μειωθούν οι μισθοί του δημοσίου τομέα! Δεν δίνουν δεκάρα για το τεράστιο ζήτημα της παραγωγικότητας του Δημοσίου!
Στην ουσία πρόκειται για ένα πρόσχημα της Τρόικα, γιατί το «κέρδος» από την απόλυση των υπαλλήλων αυτών δεν θα σώσουν την Ελληνική Οικονομία! Ο τόμσεν, πιέζει την κυβέρνηση να διώξει τουλάχιστον 150.000 δημόσιους υπαλλήλους, έτσι ώστε, όταν αρχίσει το ξεπούλημά τους, οι αγοραστές, να βλέπουν στα χαρτιά χαμηλό μισθολογικό κόστος!
Να φαίνονται οι δημόσιες επιχειρήσεις ελκυστικές στους αγοραστές δηλαδή!
Από την άλλη, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, λένε επικοινωνιακά, «τι να κάνουμε, το προβλέπει το μνημόνιο»!!!
Κι έτσι, αναζητούν τόσο η «τρόικα εξωτερικού» όσο και η «τρόικα εσωτερικού» (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Κουβέλης) την δημιουργία συνθηκών «μαξιλαριού» στην κοινή γνώμη, ώστε να θέσουν στην ανεργία άλλους 150.000 Ελληνες, ανεβάζοντας το ποσοστό της ανεργίας πάνω από το 30% !
Θέλουν να κάμψουν τις αντιστάσεις του λαού σε ότι αφορά στην άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, λέγοντας με τα παπαγαλάκια τους, «γιατί όταν απολύεται ένας ιδιωτικός υπάλληλος δεν ανοίγει μύτη και γίνεται χαμός όταν απολύεται κάποιος από το Δημόσιο»; Και το λένε φυσικά ως επιχείρημα, αυτοί που τελικά έκαναν όλους τους διορισμούς !!!
Επαναλαμβάνω, αυτό που γράφω διαρκώς από το 1991 και μετά! Η μονιμότητα στο δημόσιο πρέπει να καταργηθεί! Αυτό όμως είναι εντελώς διαφορετικό από το να απολύεις μαζικά 150.000 εργαζόμενους οικογενειάρχες, απλά και μόνο γιατί θες να μοσχοπουλήσεις τα φιλέτα του δημοσίου τομέα στους αδημονούντες αγοραστές!
Κι ας υποθέσουμε (που δεν είναι έτσι) ότι οι 150.000 αυτοί, πρέπει όντως να απολυθούν!
Τόσα χρόνια που επιβάρυναν την οικονομία με απίστευτα ποσά, η απώλεια των πόρων αυτών θα μείνει στα … αζήτητα; ΔΕΝ θα τιμωρηθούν όλοι αυτοί που διόριζαν σωρηδόν με αντάλλαγμα την ψήφο των διοριθέντων;
Δεν θα τιμωρηθεί ο πραγματικός «εγκληματίας» που χωρίς λόγω και αιτία τους προσέλαβε ;
O πραγματικός ένοχος φίλες και φίλοι αυτής της εκφυλιστικής οικονομικής κατάστασης, δεν μπορεί να είναι ο διορισμένος δημόσιος υπάλληλος!
Ο πραγματικός εγκληματίας είναι αυτός που τους διόρισε!
Αυτός που γνώριζε ότι δεν υπάρχει λόγος να διορίζει και παρά ταύτα, εγκληματούσε καθημερινά διορίζοντας χιλιάδες κόσμου, βάζοντας τις βάσεις για το μεγαλύτερο έγκλημα που ήταν θέμα χρόνου να «σκάσει» ως μια βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας !
Το έγκλημα του Ασφαλιστικού!
Αυτοί που διόριζαν, γνώριζαν καλά ότι η επόμενη γενιά, δεν θα μπορούσε να καλύψει την «τρύπα» του ασφαλιστικού που δημιούργησαν όλοι αυτοί οι διορισμοί !
Ο πραγματικός εγκληματίας είναι αυτός, που χωρίς λόγο και αιτία, προκειμένου να κερδίσει μερικούς ψήφους, υφάρπαξε από το ταμείο του κράτους χρήματα του Ελληνα φορολογούμενου, για να διορίζει ανθρώπους που δεν έπρεπε να διοριστούν!
Ο εγκληματίας αυτός, είναι είτε υπουργός, είτε υφυπουργός είτε Πρόεδρος ΔΕΚΟ, είτε κάποιο κομματικό στέλεχος που έδινε εντολές από το γραφείο του στους υπουργούς της Κυβέρνησης!
Το να τιμωρήσουμε έναν οικογενειάρχη, η μια Ελληνίδα μάνα , απολύοντάς τους από το Δημόσιο, δεν μπορεί να συμβεί, αν προηγουμένως, δεν αποδειχτεί ότι δεν καλύπτουν πραγματικές ανάγκες!
Κι αν δεν καλύπτουν πραγματικές ανάγκες, σημαίνει ότι κάποιος που είχε την εξουσία της υπογραφής παρανόμησε και μάλιστα διπλά! Πρώτον γιατί διόριζε κάποιον που δεν χρειαζόταν και δεύτερον γιατί «φρόντιζε» ώστε κανείς στο μέλλον να μην μπορεί να πάρει σύνταξη!
Πρόκειται για ένα έγκλημα ΤΥΦΛΟ και ΔΙΠΛΟ κατά του κοινωνικού ιστού της χώρας, το οποίο δεν μπορεί σήμερα να το πληρώσουν οι πολίτες!
Δεν μπορεί να ξεφύγουν για άλλη μια φορά οι πραγματικοί εγκληματίες και να μείνουν στο απυρόβλητο! Πριν κάνει οτιδήποτε η νέα κυβέρνηση Σαμαρά, θα πρέπει προηγουμένως, να στραφεί στην παραδειγματική τιμωρία των …. πραγματικών ενόχων, τόσο ποινικά αλλά κυρίως αστικά, με δέσμευση της προσωπικής τους περιουσίας!
Γιατί, εκτός της ποινικής του ευθύνης, υπάρχει και η αστική ευθύνη του κάθε κομματάνθρωπου ή υπουργού που υπέγραψε απόφαση διορισμού έστω κι ενός ανθρώπου που δεν χρειαζόταν!
Προσωπικά θεωρώ ότι, καμία απόλυση από το δημόσιο δεν μπορεί να συμβεί, αν προηγουμένως, δεν επιβληθεί ποινική και αστική, ποινή σε αυτόν που προσέλαβε όσους δημοσίους υπαλλήλους δεν χρειαζόταν το Δημόσιο!
Τότε και μόνο τότε, θα μπορέσουμε να μιλήσουμε στη χώρα αυτή, για απόλυση έστω κι ενός δημοσίου υπαλλήλου!
Με απλά λόγια, όταν θα «πληρώσουν» αυτοί που προσέλαβαν στρατιές αχρείαστων δημοσίων υπαλλήλων, τότε και μόνο τότε η κυβέρνηση θα δικαιούται να προχωρήσει σε απολύσεις! Αλλιώς, με τυφλές απολύσεις υπό το βάρος των εκβιασμών της Τρόικα, η Κυβέρνηση Σαμαρά, θα δει τον βίο της να διακόπτεται απότομα από την κοινωνική κατακραυγή!
Οσο για την άρση της μονιμότητας, αυτή μπορεί να αποφασιστεί σήμερα κιόλας για όσους υπαλλήλους προσλαμβάνονται στο δημόσιο εφεξής! Γιατί δεν το κάνει κανείς αυτό; Αυτό το τόσο απλό πράγμα, με το οποίο συμφωνούν όλοι οι Ελληνες!
Γιώργος Αδαλής για τους aegeantimes.gr
Αν η απάτη του περίφημου “λεφτά υπάρχουν”, η νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και η οικονομικό-κοινωνική κρίση προκάλεσαν την απαξίωση και δημιούργησαν τα σημερινά πολιτικά καρκινώματα τύπου Χρυσής Αυγής, μπορεί να υπολογίσει κανείς τις καταστροφικές συνέπειες- όχι απλώς για το πολιτικό σύστημα, αλλά και για την δημοκρατία συνολικά- που θα προκαλέσει η αθέτηση της αναδιαπραγμάτευσης, όπως κατεγράφη επισήμως στην συζήτηση για τις προγραμματικές της κυβέρνησης.
Στο κάτω-κάτω,το αν υπάρχουν ή όχι λεφτά δεν είχε αποτελέσει κεντρικό σημείο αντιπαράθεσης στις εκλογές του 2009 και η αποκάλυψη της απατεωνιάς έγινε σταδιακά, ενώ η χώρα είχε παράλληλα να αντιμετωπίσει μια πρωτοφανή, διεθνώς, επίθεση των αγορών. Εδώ, ούτε 20 μέρες μετά τις εκλογές, ο πρωθυπουργός υποβαθμίζει, στην παρθενική του ομιλία στην Βουλή, την βασική προεκλογική υπόσχεση περί “θαρραλέας αναδιαπραγμάτευσης” των καταστροφικών μνημονίων σε δύο γελοία αιτήματα προς τους δανειστές: την “επέκταση του επιδόματος ανεργίας για μιαν χρονιά ακόμα, με κοινοτικούς πόρους” και την“τακτοποίηση των φετινών αλλεπάλληλων φορολογικών επιβαρύνσεων σε περισσότερες δόσεις”, και όχι μόνο σε τρεις, όπως γίνεται σήμερα.!!(ανάλυση για τις δηλώσεις)
Η κυβερνητική πλευρά υποστηρίζει ότι η χώρα έχει πλήρως απαξιωθεί στα μάτια των εταίρων και επομένως πρέπει πρώτα να δώσει “δείγματα γραφής” κι ύστερα να ζητήσει ακόμη και αυτονόητες αλλαγές, τις οποίες έχουν ήδη θεωρήσει λογικές κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Αν και η τακτική των καλών παιδιών(ή του καρπαζοεισπράχτορα) είναι πλήρως αναποτελεσματική και εξευτελιστική, το βασικό θέμα εδώ είναι η στοιχειώδης πολιτική αξιοπιστία: η νέα κυβέρνηση θα έπρεπε να εξηγήσει στον ελληνικό λαό την πραγματική κατάσταση, όπως εκείνη την βλέπει καθώς και τα βήματα που σχεδιάζει να κάνει για να αποκτήσει την δύναμη για να διαπραγματευθεί, πως και πότε θα το κάνει.
Αντί για αυτό ο πρωθυπουργός, λες και είχε εκλεγεί με σημαία τις ιδιωτικοποιήσεις, αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας για να απαριθμήσει έναν ατελείωτο κατάλογο εκτάσεων και εταιρειών προς πώληση, μεταξύ των οποίων βρίσκονται κερδοφόρες εταιρείες, στρατηγικής σημασίας για την οποιαδήποτε απόπειρα ανασυγκρότησης της χώρας. Ακόμη και τα περιφερειακά δημόσια νοσοκομεία σχεδιάζεται να δοθούν σε ιδιώτες, την ώρα που, λόγω της ανεργίας και της οικονομικής κρίσης, όλο και περισσότεροι πολίτες στρέφονται προς το δημόσιο για να εξασφαλίσουν στοιχειώδη περίθαλψη!
Στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ είναι γνωστό ότι εδώ και ένα χρόνο περίπου, όταν η προσπάθεια των όποιων μεταρρυθμίσεων της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα και μαζί η άχρηστη κυβέρνηση Παπανδρέου θεωρήθηκαν τελειωμένες από τις Βρυξέλλες και τους δανειστές, στην Αθήνα έχουν πλακώσει εκατοντάδες σύμβουλοι και ειδικοί, που απλώς περιμένουν το εναρκτήριο λάκτισμα για το μεγάλο φαγοπότι. Αυτό το ρόλο παίζουν πλέον και πολλοί από τους συμβούλους που επανδρώνουν τους μηχανισμούς της τρόικας και του κυρίου Ραιχενμπάχ. Η προχθεσινή ομιλία του κ. Σαμαρά ήταν η πρόποση, το στην υγειά σας, για το μεγαλύτερο πάρτι ξεπουλήματος και διαφθοράς που θα έχει γνωρίσει η χώρα.
Είναι πλέον φανερό ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει κανένα ορίζοντα, καμιάς τετραετίας. Η κατάληψη της πρώτης θέσης στις εκλογές από την ΝΔ, ενισχύθηκε από τον διεθνή παράγοντα και βασικά από το Βερολίνο,με ορίζοντα αρχικά τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές τον Νοέμβριο και, το αργότερο, τις εκλογές στη Γερμανία το φθινόπωρο, του 2013, όταν η Μέρκελ θα επιδιώξει την επανεκλογή της χωρίς να έχει καταρρεύσει η ευρωζώνη. Είναι όμως πολύ αμφίβολο αν το σημερινό κυβερνητικό σχήμα θα αντέξει μέχρι τότε: μπορεί ο κ. Βενιζέλος να μην αποφάσισε να θάψει το πτώμα που βρομάει, κάνοντας έτσι αναπόφευκτη, για να γίνει η ταφή, και μια τρίτη ήττα. Ομως για την ΔΗΜΑΡ, τουλάχιστον στο σύνολο της, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να υποστηρίζει μια κυβέρνηση με την πιο νεοφιλελεύθερη ατζέντα στην Ευρώπη.
Με την οικονομία, την εγκληματικότητα και την κοινωνία στο παρά 5, η απώλεια της μικρής πολιτικής νομιμοποίησης που διέθετε η κυβέρνηση, προμηνύει πολιτική ανωμαλία. Σε αυτές τις συνθήκες είναι απαραίτητο να οργανωθούν οι πολίτες, με βασικές αρχές την κοινωνική αλληλεγγύη και την διαφύλαξη της δημοκρατίας. Η άλλη εκδοχή δεν είναι ούτε ο Σαμαράς, ούτε η Μέρκελ. Αλλά οι νοσταλγοί της χούντας και οι νεοναζί.
ΠΗΓΗ
Η τιμή μοιάζει σκανδαλώδης, παρ’ όλα αυτά βρέθηκαν οι κατάλληλες δικαιολογίες, ότι τα αεροσκάφη αν και καινούργια παρέμειναν για χρόνια σε υπόστεγα εκτεθειμένα στη βροχή και το ξεροβόρι, και αν και κανένας δεν τις μάσησε, εν τούτοις δεν βρέθηκε και κανένας άλλος να σκαλίσει γιαυτό που όλοι ήταν λίγο-πολύ σίγουροι ότι θα εύρισκαν. Δηλαδή, σκάνδαλο.
Πόσο μεγάλο όμως; Πόσο μικρό; Πόσο βαθύ; Και πόσο πολυπλόκαμο; Δύσκολο να το πεις, ειδικά όταν τα σκάνδαλα είναι πια τόσα πολλά, που στο τέλος, μη ξέροντας κανείς από πού να πρωταρχίσει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και τα παρατάει.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διαβάζοντας όλη την προϊστορία της αγοραπωλησίας αυτής, τού τρόπου δηλαδή και τού χρόνου που έγινε η χρηματοδότηση, των προσώπων που ενεπλάκησαν και των περίεργων συμπτώσεων και συνεργειών, περνάει πλέον σε άλλη σφαίρα. Όχι της οργής και της σιχασιάς, αισθήματα που συνοδεύουν συνήθως την εξιχνίαση ενός σκανδάλου, αλλά περιέργως πως, του θαυμασμού! Ναι θαυμασμού, για κάποιον άσχετο και ψοφοδεή, όπως ελόγου μου, μπροστά στην εφευρετικότητα, την άνεση, τη τόλμη και το μέγεθος της ξετσιπωσιάς με την οποία κάποιοι μπορούν και στήνουν την επιχείρηση σκάνδαλο, και μάλιστα για κάποια 40 μόνο ψωροεκατομμύρια.
Εν ολίγοις, όπως αναφέρει με λεπτομέρειες ο αρθρογράφος, η Appolo Aviation Group δεν αποτελεί παρά όψιμη επένδυση μιας εταιρίας με το όνομα Sciens, η οποία έχει μια θυγατρική με το όνομα Cyprus Properties and Holdings, που παραθερίζει μονίμως στα Κeyman, η οποία θυγατρική, κοίτα να δεις, παραμονή Χριστουγέννων, ένα χρόνο πριν την αγοροπωλησία, επισκέπτεται την Proton Bank του γνωστού μας κ. Λαυρεντιάδη και ζητάει ένα δανειάκι των 35 εκ. ευρώ και η οποία είναι τόσο καπάτσα, που το παίρνει αυτοστιγμής. Δηλαδή στις 24 το ζήτησε, στις 29 το πήρε! Σημειωτέον, η εν λόγω εταιρία είναι ταπί, υπερδανεισμένη, και απ’ ότι φάνηκε, ψύχραιμη. Δικηγόρος της Sciens, είναι μια κυρία η οποία τυγχάνει να είναι σύζυγος του διευθύνοντος συμβούλου της Proton, οπότε τα υπόλοιπα τα καταλαβαίνετε, και δεν χρειάζεται να μακρηγορήσω.
Αν θυμηθούμε ότι η Proton φαλίρισε και ότι διασώθηκε με τη βοήθεια, αν δεν απατώμαι του ΤΕΚΕ και των 100 εκ. του φιλεύσπλαχνου Βενιζέλου, ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι στο τέλος τέλος, τα αεροπλάνα πάλι δικά μας είναι! Αν κινηθούν, βεβαίως οι σωστές διαδικασίες και οι δικαστικοί μηχανισμοί.
Γιατί αναφέρομαι στην εν λόγω ιστορία;
Πρώτα, όπως σας είπα, λόγω θαυμασμού, για τον τρόπο που στήνονται οι δουλειές. Το να γνωρίζεις τις λεπτομέρειες, πέρα από διασκεδαστικό, όπως ας πούμε όταν διαβάζεις ένα μυθιστόρημα με εξαιρετική πλοκή, είναι και χρήσιμο, γιατί μια τέτοια τεχνογνωσία μπορεί να αποβεί χρήσιμη σε κάποιο απώτερο μέλλον στον οποιονδήποτε.
Αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι το concept «offshore» αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο, ένα πασπαρτού για ένα σωρό επικερδείς εργασίες. Κάνε μερικές off-shore, και άστες να βρίσκονται, λέει το ένστικτο. Το να ανοίξει κανείς μια off-shore, απ’ ό,τι έχω πληροφορηθεί δεν είναι και τόσο δύσκολο, αρκεί να πληρώσεις ένα παράβολο 2-3 χιλιάδων ευρώ. Μπορεί τώρα τέτοια ποσά να φαντάζουν υπέρογκα, αλλά σκεφτείτε πόσο μπορεί να αυγατίσουν. Και πόσο σύντομα.
Ο δεύτερος λόγος, που αναφέρομαι στα Air-bus είναι ότι επίκεινται πολύ σημαντικότερες αποκρατικοποιήσεις. Αν μη τι άλλο, περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσω και να μάθω τους τρόπους με τους οποίους θα στηθούν τα νέα σκάνδαλα. Είμαι σίγουρη ότι η ευρηματικότητά τους θα με συναρπάσει. Και επιπλέον, θα συμβάλουν και στον εμπλουτισμό των γνώσεών μου επί του αντικειμένου. Πού ξέρεις καμιά φορά. Μάθε τέχνη κι άστηνε, κι αν πεινάσεις πιάστηνε… Έτσι δε λένε;
e-cynical
Πάντα αναρωτιόμουν ποιος τοποθετείται σε ριψοκίνδυνους τίτλους μετά από τέτοιες «ιστορικές» ανακοινώσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ορισμένες φορές το ράλι διαρκεί κάποιες ώρες. Άλλες πάλι μερικές ημέρες. Το τελευταίο δεν κράτησε ούτε βδομάδα. Τα spread των ιταλικών και των ισπανικών ομολόγων βρίσκονται πλέον σε υψηλότερα επίπεδα από ότι προ της συνόδου.
Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι η ΕΕ πραγματοποίησε ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση συμφωνώντας ένα δρόμο προς την τραπεζική ενοποίηση, αλλά ότι δεν έκαναν αρκετά ως προς την αντιμετώπιση της κρίσης. Διαφωνώ με αυτή την εκτίμηση. Νομίζω ότι οι ηγέτες έκαναν ένα πολύ μεγάλο βήμα… προς τη λάθος κατεύθυνση.
Το αποτέλεσμα της συνόδου ήταν να εξαρτηθεί η συγκεκριμένη απόφαση για την επίλυση της κρίσης από μία μελλοντική απόφαση, η οποία θα είναι ακόμη δυσκολότερο να επιτευχθεί και κατά συνέπεια πιθανότερο να αποτύχει. Συμφώνησαν ότι δεν θα υπάρξει κοινή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέχρις ότου αποφασιστεί η πλήρης τραπεζική ενοποίηση. Και η Bundesbank μας υπενθύμισε ότι η τραπεζική ενοποίηση είναι ανέφικτη χωρίς πολιτική ενοποίηση. Το εύλογο συμπέρασμα είναι λοιπόν πως η κρίση δεν θα λυθεί μέσα στα επόμενα 20 χρόνια.
Αυτό που γνωρίζουμε τώρα είναι πως η Γερμανία δεν θα συμφωνήσει σε ένα κοινό σύστημα εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων. Δεν μπορεί καν να συμφωνήσει στο να δοθεί τραπεζική άδεια στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ώστε να αποκτήσει κεφάλαια. Εάν η Γερμανία δεν μπορεί να κάνει τώρα τα ελάχιστα από όσα απαιτούνται, γιατί να πιστέψει κανείς ότι θα συμφωνήσει σε πολιτική ενοποίηση; Αυτή η υπόσχεση είναι ακόμη πιο αναξιόπιστη από τον αλκοολικό που ορκίζεται ότι θα το κόψει σε πέντε χρόνια.
Η πολιτική της διάσωσης του ευρώ έφτασε πλέον σε ένα κρίσιμο όριο στη Γερμανία. Μία ισχνή πλειοψηφία εξακολουθεί να τάσσεται υπέρ του ευρώ, αλλά η πλειοψηφία τάσσεται κατά νέων πακέτων στήριξης. Μία ομάδα 160 οικονομολόγων, υπό την ηγεσία του Hans-Werner Sinn, του προέδρου του ινστιτούτου Ifo, κοινοποίησε την προηγούμενη εβδομάδα μανιφέστο ενάντια στην τραπεζική ενοποίηση. Ένα οργισμένο κείμενο που όμως, αντικατοπτρίζει την κρατούσα άποψη.
Η απάντηση της Angela Merkel ήταν αποκαλυπτική. Τους είπε πως δεν πρέπει να ανησυχούν για τίποτα, καθώς η τραπεζική ενοποίηση αφορά την κοινή εποπτεία. Δεν θα υπάρξει κοινό σύστημα εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων. Έχει λοιπόν, πολύ διαφορετική αντίληψη για το τι συνιστά η τραπεζική ενοποίηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Στην καλύτερη περίπτωση, θα περίμενα αυτή η νέα τραπεζική ενοποίηση να αφορά τις 25 μεγαλύτερες τράπεζες και να αφήνει το κόστος των cajas και των Landesbanken σε εθνικό έλεγχο. Σαν να υπόσχεται τώρα ο αλκοολικός ότι θα πίνει μόνο τα καλύτερα και ακριβότερα κονιάκ.
Η τραπεζική ενοποίηση που απαιτείται είναι αυτή που δεν θα δεχθεί η Γερμανία: κεντρική εποπτεία και έλεγχος, κοινό ταμείο αναδιάρθρωσης και κοινό σύστημα εγγύησης καταθέσεων. Θα χρειαστούν χρόνια για να δημιουργηθεί. Για να γίνει σωστά απαιτείται τροποποίηση στα εθνικά συντάγματα και στις ευρωπαϊκές συνθήκες, αν μη τι άλλο για να επαναπροσδιορισθεί ο ρόλος της ΕΚΤ. Είναι καθαρή τρέλα να στηρίζεις την αντιμετώπιση της κρίσης στην επιτυχία ενός εγχειρήματος που θα ήταν η μεγαλύτερη απόπειρα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στην ιστορία.
Με τα επιτόκια των 10ετών ομολόγων άνω του 6%, ούτε η Ιταλία ούτε η Ισπανία μπορούν να διατηρήσουν την ένταξή τους στην ευρωζώνη. Αυτό έπρεπε να καταστήσουν σαφές ο Mario Monti και ο Mariano Rajoy στην Angela Merkel κατά τη διάρκεια της συνόδου. Θα έπρεπε να της πουν ότι οι κυβερνήσεις τους θα κάνουν όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες εξόδου από την ευρωζώνη εάν δεν υπάρξει αλλαγή πολιτικής. Η λύση απαιτεί είτε ευρωομόλογο ή κάποια άλλη μορφή κοινής ευθύνης για το χρέος τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα και αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ. Η Γερμανία δεν αποδέχεται το πρώτο και η ΕΚΤ δεν αποδέχεται το δεύτερο.
Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι τίποτα δεν είναι βιώσιμο ή αυτορρυθμιζόμενο, δύο είναι οι πιθανές πορείες. Η πρώτη είναι να τηρηθεί στάση αναμονής μέχρι την κατάρρευση. Αυτή είναι η στρατηγική που ακολουθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και οι … αλκοολικοί. Η εναλλακτική είναι να αρχίσεις τις προετοιμασίες – προσέχοντας εν τω μεταξύ να μην πυροδοτήσεις την κατάρρευση. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς έξοδο μίας χώρας από το ευρώ χωρίς να παραβιάζονται εκατοντάδες εθνικοί και ευρωπαϊκοί νόμοι. Για αυτό κανείς δεν το κάνει. Θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει ανωτέρα βία, ίσως στρατιωτική. Η κατάρρευση θα συνιστούσε το μεγαλύτερο οικονομικό σοκ της εποχής μας.
Το Νοέμβριο είχα γράψει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει δέκα τρόπους να σώσει το ευρώ. Εάν είχαν κάνει από τότε την προετοιμασία για την τραπεζική και τη δημοσιονομική ενοποίηση, ενδεχομένως να ήταν τώρα σε θέση να συμφωνήσουν σε μία αποτελεσματική στρατηγική αντιμετώπισης της κρίσης. Δεν το έπραξαν τότε και τώρα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την κρίση.
Το μήνυμα που εξέλαβα εγώ από τη σύνοδο είναι πως η ευρωζώνη δεν θα λύσει την κρίση. Υπό αυτή την έννοια, ναι, ήταν όντως, μία «ιστορική» σύνοδος
W. Munchau
Στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας η Μαρίν Λε Πεν του Εθνικού Μετώπου εξασφαλίζει την τρίτη θέση στον πρώτο γύρο με 18,01%, το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγράψει στην ιστορία της η ακροδεξιά παράταξη. Στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές της Ελλάδας οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τη Χρυσή Αυγή να περνάει για πρώτη φορά την πόρτα της Βουλής. Η λαϊκή δυσαρέσκεια που γεννά η οικονομική κρίση, μέσα σε ένα σκηνικό ευρύτερης
