You are here: Home »

Ερευνητές του τμήματος νευρολογίας του πανεπιστημίου της Λιλ, με επικεφαλής τη Σαρλότ Κορντονιέ, μελέτησαν 540 ανθρώπους με μέση ηλικία 71 ετών που είχαν υποστεί αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Από αυτούς, οι 137 (ποσοστό περίπου 25%) έπιναν αρκετά κατά τη διάρκεια της ζωής τους (τουλάχιστον τρία ποτά καθημερινά)

Οι γεροί πότες, σύμφωνα με τα πορίσματα της έρευνας, πάθαιναν εγκεφαλικό στην ηλικία των 60 ετών, γύρω στα 14 χρόνια νωρίτερα σε σχέση με την μέση ηλικία εγκεφαλικού για τους υπόλοιπους που δεν έπιναν τόσο πολύ.

Επίσης όσοι πάθαιναν εγκεφαλικό σε ηλικία μικρότερη των 60 ετών, αν έπιναν πολύ, ήταν πιθανότερο να πεθάνουν δύο χρόνια νωρίτερα σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Η Κορτονιέ εφιστεί την προσοχή και επισημαίνει ότι «Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ συντελεί στο να είναι σοβαρότερο το εγκεφαλικό σε πιο μικρή ηλικία, ακόμα και σε ανθρώπους χωρίς σημαντικό ιατρικό ιστορικό»

Το αλκοόλ έχει και στο παρελθόν εντοπιστεί ως παράγων κινδύνου ιδίως για το συγκεκριμένο τύπου εγκεφαλικού (αιμορραγικό αντί για ισχαιμικό).


Σαφή πολιτική θέση πήρε η γνωστή πρωταγωνίστρια σε τηλεοπτική συνέντευξή της. Εκεί όπου μίλησε, μεταξύ άλλων, για το πως καταφέρνει να παραμένει αισιόδοξη μέσα στην μαυρίλα.

«Όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή, έχουν έλλειψη παιδείας. Τους καταλαβαίνω συναισθηματικά, αλλά όχι τίποτα παραπάνω. Δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει και τι απηχεί αυτό το κόμμα». Αυτή ήταν η πλήρης δήλωση της Κάτιας Δανδουλάκη στην εκπομπή Μίλα.

Εκεί που επίσης τόνισε ότι: «Δεν μ΄αρέσει να προχωρώ στη ζωή με μαυρίλα. Η ζωή είναι πολύ όμορφη αν τη ζει κανείς. Θέλω να είμαι και είμαι πολύ αισιόδοξη. Φτωχός δεν είναι αυτός που δεν έχει, αλλά αυτός που αυτά που έχει δεν του φτάνουν. Αγκαλιά και αγάπη θέλει ο άνθρωπος. Τι να τα κάνει όλα τ΄άλλα δηλαδή; Υπάρχουν αγάπες που κρατάνε μια ζωή και ζευγάρια που τελειώνουν τη ζωή τους χέρι χέρι. Δεν υπάρχει μόνο η μαυρίλα».

Προσθέτοντας πως «Ο καυγάς με αρρωσταίνει. Και επειδή όταν θυμώσω γίνομαι πολύ ωμή και δυσάρεστη, δεν αντέχω τους καυγάδες! Έτσι και στη ζωή μου πάντα αναζητούσα, τον άνθρωπο που θα μου τα προσέφερε όλα. Αν μου προσέφερε μόνο το ερωτικό ενδιαφέρον, γιατί κι αυτό είναι μες τη ζωή, δεν το αρνούμαι».

Ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου εντάχθηκε στο δυναμικό του Harvard Kennedy School. Αυτή είναι η είδηση όπως προκύπτει από την ένταξη του ονόματος του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στην επίσημη λίστα των διδασκόντων του ιδρύματος.

Πίσω όπως από μια απλή ανακοίνωση κρύβεται μια ολόκληρη ιστορία. Οπως είχε αποκαλύψει πριν από ακριβώς ένα χρόνο, στις 22 Σεπτεμβρίου του 2011 το iefimerida.gr η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου ίδρυσε και ενισχύει οικονομικά, στο Harvard Kennedy Shcool, ένα παγκόσμιο πρόγραμμα υποστήριξης εκλεγμένων ηγετών, το Global Public Leaders Program.

Στόχος του είναι, σε συνεργασία με το ίδρυμα Μπιλ Κλίντον, να δοθεί η δυνατότητα σε εκλεγμένους ηγέτες, μετά την αποχώρηση από το αξίωμά τους, να συνεχίσουν να προσφέρουν.

Οπως είναι γνωστό ο Γιώργος Παπανδρέου διατηρεί εδώ και πολλά χρόνια μια εξαιρετική σχέση με τον Μπιλ Κλίντον ο οποίος εκτός των άλλων έχει συμμετάσχει το 2002και το 2003 στο Συμπόσιο της Σύμης που διοργανώθηκαν στη Σάμο και την Κω.

Αλλά και με την κυρία Αγγελοπούλου οι σχέσεις του αν και πέρασαν από πολλές διακυμάνσεις στο παρελθόν, σήμερα θεωρούνται πολύ καλές.

Οπως, είχαν τονίσει από κοινού κατά την παρουσίαση τόσο ο πρόεδρος Κλίντον όσο και η κυρία Αγγελοπούλου «είναι σαφής η ανάγκη αξιοποίησης του πολιτικού και διανοητικού κεφαλαίου ανθρώπων, που έχουν ασκήσει ηγεσία στον τόπο τους και έχουν με τη στάση και το έργο τους, τη δράση και τα αποτελέσματά της, σημαντικά προσφέρει. Με πολλούς τρόπους, το κεφάλαιο αυτό είναι πολυτιμότερο από τα χρήματα. Είναι ένα πρόγραμμα, προκειμένου εκλεγμένοι ηγέτες με σημαντική προσωπικότητα να έχουν τη δυνατότητα να υπηρετούν το κοινό καλό από άλλες θέσεις».

Σε συνεργασία με το Club of Madrid, το πρόγραμμα παρέχει τη δυνατότητα υποστήριξης σε ηγέτες που έχουν αποχωρήσει από το αξίωμά τους και βρίσκονται σε προπαρασκευαστική φάση για τα επόμενα βήματα της δημόσιας παρουσίας τους.

Tο Club of Madrid είναι ένας ανεξάρτητος μη κερδοσκοπικός οργανισμός που αποτελείται από 80 δημοκρατικά εκλεγμένους πρώην Προέδρους και Πρωθυπουργούς από 56 διαφορετικές χώρες. Πρόκειται για το μεγαλύτερο παγκοσμίως φόρουμ πρώην ηγετών κρατών και κυβερνήσεων, που σκοπό έχει να ανταποκριθεί σε μια διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη για υποστήριξη μεταξύ ηγετών σε δύο τομείς: δημοκρατική ηγεσία και διακυβέρνηση, και ανταπόκριση σε καταστάσεις κρίσεων.

Αλλωστε, η φετινή εκδήλωση που έγινε στο Havrard τον Απρίλιο είχε ως αντικείμενο την επιλογή της πρώτης σειράς πρώην εκλεγμένων ηγετών που θα συμμετάσχουν στο διεθνές πρόγραμμα. Οπως αποδεικνύεται μεταξύ αυτών θα είναι και ο κ. Παπανδρέου.

Η εκδήλωση στην οποία παρέστησαν εκτός από την κυρία Αγγελοπούλου και τον κ. Κλίντον ο Πρύτανης της Σχολής Διακυβέρνησης Κένεντι του Πανεπιστήμιου Χάρβαρντ Ντέιβιντ Ελγουντ, έγινε παρουσία 300 φοιτητών, ακαδημαϊκών του Πανεπιστημίου, συμβούλων και συνεργατών πρώην προέδρων των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων ο πρώην υπουργός Οικονομικών Λάρι Σάμερς και ο σύμβουλος 6 Αμερικανών Προέδρων, Ντέιβιντ Γκέργκεν.

Η πρώτη μεγάλη έρευνα της εταιρείας Musicmetric αποκαλύπτει τις τάσεις και τους αριθμούς του παράνομου κατεβάσματος μουσικής μέσω του δικτύου BitTorrent σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τα ευρήματα την πρωτιά διεκδικούν οι ΗΠΑ και ακολουθούν η Βρετανία, η Ιταλία, ο Καναδάς και η Βραζιλία.

Η Ελλάδα βρίσκεται μέσα στην πρώτη 20άδα και συγκεκριμένα στην 15η θέση, ενώ το πιο κατεβασμένο τόρεντ των ελλήνων χρηστών του διαδικτύου είναι η δισκογραφία της Έιμι Γουάινχαουζ, αλλά και το «The Cardigan» του dubstep μουσικού Μπίλι Βαν το οποίο ο ίδιος διέθεσε δωρεάν σε συνεργασία με την BitTorrent. Το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι μάλιστα στην κορυφή και σε άλλες 4 χώρες της 20άδας.

Οι αντίστοιχοι καλλιτέχνες που βρίσκονται στην κορυφή των προτιμήσεων άλλων χωρών είναι ο Ντρέικ για τις ΗΠΑ, ο Εντ Σίραν για τη Βρετανία, η Λάουρα Παουζίνι για τους Ιταλούς και ο Κάνιε Γουέστ για τους Καναδούς.

Η έρευνα αφορά το πρώτο εξάμηνο του 2012 και η εταιρεία υποστηρίζει ότι παρακολούθησε τη μουσική στο διαδίκτυο 750 χιλιάδων καλλιτεχνών. Σε αυτό το διάστημα κατέβηκαν παράνομα 3 δισεκατομμύρια τραγούδια.

Το πιο πολυκατεβασμένο άλμπουμ παγκοσμίως ήταν το «Talk That Talk» της Ριάνα.

Ένα ακόμα σημαντικό εύρημα της έρευνας είναι ότι στις χώρες όπου έγινε μπλοκάρισμα του Pirate Bay αυτό είχε μηδενικό αποτέλεσμα στην πειρατεία.

Μόνοι
Ο κ. Τσίπρας ανοίγοντας τις διήμερες εργασίες της συνεδρίασης της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, κατηγόρησε τη ΔΗΜΑΡ λέγοντας ότι «έχει ξεπεράσει την εκτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα είναι το “αριστερό άλλοθι” της συγκυβέρνησης: Αριστερό, είναι πλέον σαφές ότι δεν είναι. Άλλοθι, είναι μάλλον η συγκυβέρνηση για τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην εξουσία».

O κ. Τσίπρας στις 6 Ιουνίου δήλωνε: «τόσο το ΚΚΕ όσο και η ΔΗΜΑΡ πρέπει να είναι κυβερνητικοί εταίροι σε μια κυβέρνηση Αριστεράς». Από την Κρήτη, μάλιστα, είχε απευθυνθεί στον «φίλο» Φώτη Κουβέλη.

Εκείνη την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ βάφτιζε «αριστερή» τη ΔΗΜΑΡ, κάποιοι φώναζαν ότι ο κυρ-Φώτης είναι γυμνός. Ότι δεν έχει σχέση με ιδεολογίες. Ότι είναι δεκανίκι των μνημονιακών κομμάτων. Όμως εκείνοι που τα φώναζαν ήταν κάτι ανεξάρτητοι, δεν ήταν «γνήσιοι ΣΥΡΙΖΑίοι» για ν’ ακουστεί η φωνή τους. Σήμερα, με διαφορά φάσης, ο κ. Τσίπρας ανακάλυψε την πυρίτιδα. Δυστυχώς, τώρα είναι αργά. Κι επί της ουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε το άλλοθι… αριστερότητας της ΔΗΜΑΡ!

Είπε ακόμη ο κ. Τσίπρας κατά την ομιλία του στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπαρατέθηκε με το συντηρητικό κατεστημένο και τη μεταλλαγμένη σοσιαλδημοκρατία. Σημείωσε χαρακτηριστικά: «Δεν καταφέραμε τότε να καταλάβουμε τη “Βαστίλη”, καταφέραμε όμως να την κλονίσουμε τόσο ώστε να είμαστε σήμερα σχεδόν βέβαιοι ότι θα καταφέρουμε να την καταλάβουμε σύντομα την επόμενη φορά».

Πρώτον, η Βαστίλη και καμία «Βαστίλη» ούτε κλονίστηκε ούτε καταλήφθηκε με εκλογές. Με επαναστάσεις και ξεσηκωμούς πάντα γινόταν οι καταλήψεις. Η Βαστίλη και η κάθε «Βαστίλη», κ. Τσίπρα, δεν είναι αντικείμενο τελετής παράδοσης – παραλαβής, όπως γίνεται με τις αλλαγές ηγεσίας στα υπουργεία. Το έχετε μπερδέψει.

Καλείτε, ουσιαστικά τον κόσμο να παραμείνει ψύχραιμος περιμένοντας πότε θα δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη εκλογική του μάχη για να καταλάβει τη «Βαστίλη». Κι ως τότε τί θα γίνει κ. Τσίπρα; Πραγματικά αναρωτιέμαι αν έχετε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι ένας μεγάλος αριθμός εξαθλιωμένων πολιτών μπορεί ν’ αντέξει μέχρι τις επόμενες εκλογές; Πιστεύετε πραγματικά ότι όλοι αυτοί οι άνεργοι που δημιουργούνται καθημερινά, μπορούν να αντέξουν απλά και μόνο βλέποντάς σας να δίνετε ρεσιτάλ καταγγελτικού λόγου στη Βουλή κι ύστερα να αποσύρεστε ησύχως για δείπνο;

Κάποιος θα πρέπει να σας θυμίσει κ. Τσίπρα το σημαντικότερο όλων. Ότι, δηλαδή, η Βαστίλη δεν έπεσε από εκείνους που ήταν μέσα, αλλά από εκείνους που ήταν έξω. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τσίπρα, βρίσκεται εντός «Βαστίλης» και μάλιστα σε προνομιακή θέση. Εκτός κι αν θέλετε να μας πείσετε ότι αποφασίσατε να «χτυπήσετε το σύστημα από μέσα», κάτι που είχε πρωτοπεί πριν πολλά χρόνια το ΚΚΕ κι ακόμη το μετανιώνει επειδή είχε μετατραπεί σε ανέκδοτο.

Ειλικρινά, μέχρι σήμερα αντιμετώπιζα με σκεπτικισμό όσους τα μάζευαν κι έφευγαν σε ξένες χώρες. Φοβάμαι, ότι με τόση μοναξιά σε πολιτικό επίπεδο και τόση νιρβάνα στην κοινωνία, η μετανάστευση αρχίζει να παίρνει χαρακτήρα επαναστατικής πράξης.

Ναι, επαναστατικής πράξης. Η αναζήτηση της αξιοπρέπειας και η μάχη για να την κερδίσεις είναι ένας επαναστατικός στόχος. Όταν στην Πολιτεία σου, οι νεοναζί έχουν μετατραπεί επισήμως και ανενόχλητοι σε Φύλακες, τότε η αλλαγή Πολιτείας αποκτά άλλη σημασία. Είναι κάπως μπερδεμένο, όμως δεν ηττήθηκαν αυτοί που φεύγουν, αλλά αυτοί που μένουν. Ατάραχοι. Αποδεχόμενοι την κατάσταση ως έχει. Δίνοντας την έγκρισή τους σιωπηλά ή μέσω εκλογών στον αφανισμό.

Εσείς που φεύγετε, ρίχτε μας και μια μούντζα για αποχαιρετισμό. Ίσως κάποια από αυτές τις μούντζες μας θυμώσει και νιώσουμε λιγάκι ζωντανοί.

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Οι σταθερές αξίες στους καιρούς “κρίσης”
Τα ανοιχτά συστήματα, στο Σύμπαν, δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Σε αυτά περιλαμβάνονται όχι μόνο οι ζωντανοί οργανισμοί, οι ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος των «απλούστερων» φυσικοχημικών συστημάτων. Στα συστήματα, ελάχιστες διαταραχές και διακυμάνσεις σε μικροσκοπική κλίμακα οδηγούν στην ανάδυση νέων απροσδόκητων μακροσκοπικών δομών. 'Ετσι, επιτρέπει στις δομές να αναδημιουργήσουν τον εαυτό τους σύμφωνα με απρόβλεπτα πρότυπα. 'Ετσι, οι δομές εισάγουν τη διαρκή δημιουργικότητα μέσα στη φύση. Η ελάχιστη αλλαγή μπορεί να "αποσταθεροποιήσει" το σύστημα και να επιφέρει ένα αποτέλεσμα που δεν είχε προβλεφθεί από τη λογική των γραμμικών εξισώσεων. Μακρυά από την ισορροπία, όταν το σύστημα διαταραχθεί, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα επιστρέψει και πάλι στην αρχική του κατάσταση. Αντιθέτως, το σύστημα αρχίζει να διερευνά νέες δομές, νέα είδη οργάνωσης στον χωρόχρονο. Ένας σπουδαίος παράγοντας στην εμφάνιση νέων δομών είναι η συνεισφορά των διακυμάνσεων ή διαταράξεων, δηλαδή των ξαφνικών αλλαγών που επιτρέπουν κάτι καινούργιο να εμφανιστεί, ακόμη και εκεί που η ύπαρξη της εντροπίας θα το απέκλειε. Μια και μόνο διακύμανση προστιθέμενη σε άλλες θα μπορούσε να γίνει αρκετά ισχυρή ώστε να επανοργανώσει το όλο σύστημα σε ένα νέο πρότυπο. Τα σημεία αυτά, σημεία διακλάδωσης, είναι σημεία στα οποία καταρρέει η ντετερμινιστική περιγραφή και το σύστημα ακολουθεί μία από τις πολλές πιθανές διακλαδώσεις του δρόμου. Η διακλάδωση σε ένα σύστημα είναι μια στιγμή ζωτικής σημασίας. Με το πέρασμα του χρόνου, ο χείμαρρος των σημείων διακλάδωσης κάνει το σύστημα είτε να κατακερματιστεί καταλήγοντας στο χάος είτε να σταθεροποιήσει μια νέα συμπεριφορά μέσω σειράς βρόχων ανάδρασης. Εφόσον σταθεροποιηθεί από την ανάδρασή του ένα σύστημα που έχει περάσει μέσα από μια διακλάδωση, μπορεί να αντισταθεί σε άλλες μεταβολές, ώσπου κάποια κρίσιμη νέα διαταραχή να ενισχύσει την ανάδραση και να δημιουργήσει ένα νέο σημείο διακλάδωσης. Στα σημεία διακλάδωσής του, προσφέρεται πραγματικά στο σύστημα, που ακολουθεί μια πορεία, η δυνατότητα «επιλογής» ανάμεσα σε διάφορα είδη τάξης. Τα έθνη εξελίχθηκαν κυρίως μέσω διακλαδώσεων που περιλάμβαναν έντονες συγκρούσεις. Κατα μία εκδοχή την φαινομενική ανισορροπία ενός συστήματος ή τις διακλαδώσεις του τα θεωρούμε ως “κρίσεις” του συστήματος! Σ’ αυτές τις κρίσεις των συστημάτων σημασία έχουν οι επιλογές διακλάδωσής τους ώστε να έχουμε εξέλιξη και όχι χαώδεις καταστάσεις! Στις περιπτώσεις των κοινωνικών συστημάτων, οι επιλογές διακλάδωσης πρέπει να γίνονται στη βάση των σταθερών αξιών του συστήματος! Συνήθως τα στοιχεία του συστήματος διαχωρίζονται επικαλούμενα την εξαίρεση της ευθύνης τους για την ανισορροπία του συστήματος! Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο λάθος για την αποκατάσταση της ισορροπίας του συστήματος! Εφ’ όσον όλα τα στοιχεία περιέχονται στο σύστημα, ως μέρη ενός όλου, χρειάζεται να συμμετέχουν συνειδητά στις επιλογές διακλάδωσης του συνόλου τους. Ανεξάρτητα από τον καταμερισμό της ατομικής ευθύνης, όλα τα στοιχεία πρέπει ενωμένα στις βασικές Αρχές και αξίες του συστήματος, στον πολιτισμό του, να επιλέξουν το μέλλον του, την κατάσταση της μελλοντικής ισορροπίας του, της νέας κατάστασης εξέλιξής του! Χρειάζεται όλα τα στοιχεία του συστήματος να γίνουν ενεργά στοιχεία της αλλαγής του. Με αυτή την έννοια οι “κρίσεις” των συστημάτων μετατρέπονται και γίνονται ευκαιρίες εξέλιξής τους! Η Φύση και σ’ αυτή την περίπτωση μάς διδάσκει, γιατί ακολουθεί τους Φυσικούς Νόμους και δεν επιζητεί την εξαίρεση! Σ. Τσαχάλης για τους Οδοδείκτες

Τους θρέφει μόνο ο φόβος μας
Πιτσιρίκο καλησπέρα. Μόλις γύρισα σπίτι από μια βραδιά σε τρεντυ μπαρ πέριξ του Συντάγματος. Δεν σου γράφω ούτε για τα υγρά μωρά, ούτε για τις παγωμένες μπύρες που μου έδιναν κουράγιο για να παλέψω με τη ζέστη. Το κακό σήμα με ανάγκασε κάποια στιγμή να βγω έξω, στην Βουλής, για να απαντήσω σε μια κλήση. Μιλώντας στο κινητό, έπιασε το ελεύθερο αυτί μου μια λεκτική ένταση και είδα έναν μετανάστη να άγεται σε μορφή κωλοφεράντζας από αγανακτισμένο Ελληνάρα χαιτέο, οδηγό φορτηγού εφοδιασμού (κάβας, όπως έμαθα αργότερα).

Να σημειώσω εδώ, με τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ κι εγώ θύμα των κλισέ, ότι ο άτυχος βορειοαφρικανός σύντροφος ήταν καθαρός, ενδεδυμένος ιμάτια Έλληνος μεσοαστού προ κρίσεως και με ένα βλέμμα απορίας για την κατάσταση που βίωνε.

Σε χρόνο dt, εμφανίζεται μεσήλιξ φασίστας ακτιβιστής, ο οποίος τον πιάνει από το λαρύγγι, τον κολλάει στον τοίχο και ετοιμάζεται να του χώσει μπουκέτο.

Το γεγονός που σου περιγράφω έχει λάβει χώρα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και καταλαβαίνω ότι είμαι ο μόνος που μπορεί να κάνει κάτι, οπότε ασυναίσθητα επεμβαίνω και καταφέρνω να γλιτώσω τον άνθρωπο.

Μέχρι εδώ είμαι ο σούπερ ήρωας, ο μόνος που θα μπορούσε να σώσει τον μάλλον Βορειοαφρικανό (νόμιμο, όπως έμαθα αργότερα, μετανάστη.)

Και τότε έρχεται η πραγματικότητα να καταρρίψει την ηρωική όπως πίστευα μέχρι τότε πράξη μου.

Ξαφνικά καταλαβαίνω ότι είμαι περικυκλωμένος από μια ομάδα πέντε με έξι ομοιόμορφα ντυμένων,με γαλάζια πουκάμισα και σκούρα παντελόνια, φουσκωτών.

Ο επικεφαλής (έτσι τουλάχιστον ενεργούσε) μου έκανε ένα πέσιμο λέγοντας μου ότι είναι αστυνομικοί,να μαζευτώ κτλ.

Στο άκουσμα του αυτοπροσδιορισμού του, δεν κρατήθηκα και του είπα ότι αφού είναι αστυνομικός και είναι παρών σε αυτό το δρώμενο, είναι δικιά του δουλειά να σταματήσει το λιντσάρισμα.

Συμπλήρωσα δε ότι αισθάνομαι ντροπή να ζω σε μια χώρα που συμβαίνουν αυτά τα γεγονότα 100 μέτρα από τη Βουλή. Η απάντηση του ήταν ότι μπορώ να καλέσω ένα περιπολικό και να πάμε στο τμήμα για κατάθεση! Ξαφνικά βρέθηκα να είμαι ο κατηγορούμενος για το συμβάν από μια δράκα «φρουρών»" του νόμου και της τάξης.

Το δρώμενο έλαβε χώρα για λίγα ακόμα λεπτά με έμενα, τον συγκεκριμένο κύριο (ο οποίος είναι φτυστός με τον Παναγιώταρο) και τον οδηγό του βαν να λογομαχούμε, ενώ ο μετανάστης τους φώναζε από απόσταση ασφαλείας ότι κάποια μέρα θα το βρούνε μπροστά τους.

Τότε, κοιτάζοντας γύρω μου κατάλαβα ότι ο φασίστας που έσκασε από το πουθενά είχε εξαφανιστεί,όπως κάθε καλή κότα.

Το λήξαμε εκεί αλλά το μανιαούρι μου δεν με άφηνε να ηρεμήσω. Από γείτονες έμαθα ότι η ομάδα των φουσκωτών είναι αστυνομικοί με πολιτικά, οι οποίοι φρουρούν πολιτικά γραφεία που βρίσκονται εντός στοάς.

Τώρα που σου γράφω είναι νύχτα, γύρισα σπίτι αλλά δεν μπορώ να ηρεμήσω. Όπως είπα και πριν νιώθω ντροπή να ζω σε μια χώρα που συμβαίνουν τέτοια γεγονότα.στο κέντρο της πρωτεύουσάς της.

Ο λόγος που σου στέλνω αυτό το e-mail είναι γιατί μετά την εξαφάνιση του φασίστα από το set, σιγουρεύτηκα για αυτό που καιρό τώρα σκέφτομαι¨Οι φασίστες είναι οι μεγαλύτερες κότες,το μόνο που τους θρέφει είναι ο φόβος μας και η προστασία που τους παρέχουν οι θεσμοί που έπρεπε να τους κυνηγάνε.

Όλοι μαζί μπορούμε να τους αναγκάσουμε να κρυφτούν πάλι στις τρύπες τους. Ακόμα καλύτερα, να τους αναγκάσουμε να εγκαταλείψουν την χώρα. Έτσι,για να ξεβρομίσει ο τόπος.

Monkeyprince

Υ.Γ. Εννοείται ότι μπορείς να το διαδώσεις.

(Αγαπητέ φίλε, ναι είναι χέστηδες και πάντα ήταν χέστηδες. Αλλά σας έχω άσχημα νέα. Οι φασίστες είναι πάρα πολλοί και -βέβαια- δεν είναι μόνο οι χρυσαυγίτες. Τώρα βλέπουμε τα χιλιάδες πρόσωπά τους που ήταν κρυμμένα πίσω από τις πιστωτικές κάρτες, τα δάνεια και την «Ελλάδα της ευημερίας».

Είδα στην Πλάκα πέντε νεαρά κτήνη να επιτίθενται σε μαύρο, αφού πρώτα πήγαν να τον πατήσουν με το αυτοκίνητο – για πλάκα, δεν τους έκανε τίποτα. Ατυχώς για αυτούς, ο μαύρος αποδείχτηκε πλούσιος Γάλλος τουρίστας και όχι εξαθλιωμένος Αφρικανός μετανάστης.

Είδα στο Μοναστηράκι Έλληνες αστυνομικούς να ζητούν με άγριο ύφος έγγραφα από Αμερικανούς ναύτες πολεμικού πλοίου που είχε αράξει στον Πειραιά. Ναι, οι ναύτες ήταν μαύροι. Και οι «μάγκες» αστυνομικοί ήταν πολύ δουλοπρεπείς, όταν συνειδητοποίησαν πως οι μαύροι ήταν Αμερικανοί.

Θα σας πω τι θα γίνει στη συνέχεια. Κάποιοι φασίστες θα επιτεθούν σε τουρίστες που δεν έχουν τα «σωστά» χαρακτηριστικά -δηλαδή δεν είναι λευκοί-, ή σε τουρίστες που θα θεωρήσουν «εχθρούς της Ελλάδας», αυτό θα πάρει τεράστια δημοσιότητα, και η Ελλάδα θα χάσει εκατομμύρια τουρίστες γιατί κανείς δεν θέλει να κάνει διακοπές σε μια χώρα ρατσιστών και φασιστών που έχουν μάλιστα την βεβαιότητα πως είναι απόγονοι του Σωκράτη και του Αριστοτέλη.

Τα παπαγαλάκια του Mega και του ΣΚΑΪ θα ανακαλύψουν ξαφνικά πως καταστροφή για τον τουρισμό είναι οι φασίστες που φιλοξενούν στις εκπομπές τους και όχι το ΠΑΜΕ που έφραζε τα λιμάνια -όπως ούρλιαζαν αυτοί-, ενώ είναι ολοφάνερο πως το ΠΑΜΕ -εκτός από τα λιμάνια- θα έπρεπε να φράξει και το μουνί της μάνας τους, για να μην βγουν ποτέ έξω.

Αλλά να σας πω κάτι; Χαίρομαι. Είμαι ενθουσιασμένος που η Ελλάδα βλέπει επιτέλους το άθλιο και χυδαίο πρόσωπό της στον καθρέφτη. Γιατί, αν κάποιοι ανακάλυψαν το πρόβλημα πριν από δυο χρόνια με την χρεοκοπία της χώρας, κάποιοι άλλοι το έβλεπαν εδώ και πολλά χρόνια και υπέφεραν από όλους αυτούς τους φασίστες που -εκτός από Έλληνες- περνιούνται και για άνθρωποι.

Και τώρα που η Ελλάδα βλέπει το πραγματικό πρόσωπό της στον καθρέφτη, θα πρέπει να αποφασίσει αν της αρέσει.)



pitsirikos